مسجدالحرام

مسجدالحرام کهن‌ترین کانون پرستش پروردگار در زمین است. در آغاز، مسجدی به شکل امروزی وجود نداشت، بلکه میدانی خاکی در اطراف کعبه بود که مؤمنان در آن طواف می‌کردند. در عهد پیامبر اکرم(ص) و دوران خلفا، با خرید خانه‌های پیرامون، دیوارهایی کشیده شد و در دوران‌های بعد با ستون‌های مرمرین، رواق‌ها و گنبدها توسعه یافت تا امروز به بزرگ‌ترین سازه مذهبی دنیا تبدیل شود.

مسجدالحرام مجموعه‌ای از نشانه‌های زنده تاریخ توحید است؛ از سنگ بهشتی حجرالاسود و مقام ابراهیم(ع) گرفته تا حجر اسماعیل که مدفن حضرت هاجر(س) و اسماعیل(ع) است. در گوشه‌ای از این حریم، چاه زمزم قرار دارد که هزاران سال است آبی زلال و گوارا را به تشنگان هدیه می‌دهد و میان دو کوه صفا و مروه، یادگار دوندگی عاشقانه هاجر برای یافتن آب جاودانه شده است.

شگفتی مسجدالحرام در این است که شبانه‌روز، در سرما و گرما، هیچ‌گاه طواف در آن متوقف نمی‌شود. میلیون‌ها انسان با رنگ‌ها، زبان‌ها و نژادهای گوناگون، شانه به شانه در صفوف نماز می‌ایستند و نماد واقعی برابری و یگانگی امت اسلامی را در برابر چشم جهانیان به نمایش می‌گذارند.