مقام ابراهیم

هنگامی که حضرت ابراهیم(ع) و فرزندش اسماعیل(ع) دیوارهای کعبه را بالا می‌بردند، دیوارها مرتفع شد و دست ابراهیم(ع) دیگر به رج‌های بالایی نمی‌رسید. حضرت اسماعیل(ع) سنگی آورد تا پدر بر روی آن بایستد. با ایستادن خلیل‌الله(ع)، به قدرت اعجاز پروردگار، این سنگ سخت همانند موم نرم شد و جای پاهای مبارک حضرت ابراهیم(ع) در آن فرو رفت و تا امروز باقی ماند.

هنگامی که حضرت ابراهیم(ع) و فرزندش اسماعیل(ع) دیوارهای کعبه را بالا می‌بردند، دیوارها مرتفع شد و دست ابراهیم(ع) دیگر به رج‌های بالایی نمی‌رسید. حضرت اسماعیل(ع) سنگی آورد تا پدر بر روی آن بایستد. با ایستادن خلیل‌الله(ع)، به قدرت اعجاز پروردگار، این سنگ سخت همانند موم نرم شد و جای پاهای مبارک حضرت ابراهیم(ع) در آن فرو رفت و تا امروز باقی ماند.

پس از پایان ساخت کعبه، خداوند به ابراهیم(ع) دستور دادند: «وَ أَذِّنْ فِي النَّاسِ بِالْحَجِّ»؛ یعنی مردم را به حج فراخوان! حضرت ابراهیم(ع) بر روی همین سنگ ایستادند و با صوتی ملکوتی ندای توحید سردادند و ارواح پاک موحدان در صلب پدران پاسخ دادند: لبیک اللهم لبیک. این سنگ پایگاه آن اعلام جهانی بود.

پس از پایان ساخت کعبه، خداوند به ابراهیم(ع) دستور دادند: «وَ أَذِّنْ فِي النَّاسِ بِالْحَجِّ»؛ یعنی مردم را به حج فراخوان! حضرت ابراهیم(ع) بر روی همین سنگ ایستادند و با صوتی ملکوتی ندای توحید سردادند و ارواح پاک موحدان در صلب پدران پاسخ دادند: لبیک اللهم لبیک. این سنگ پایگاه آن اعلام جهانی بود.

خداوند در آیه ۱۲۵ سوره بقره رسماً به حاجیان فرمان دادند: «از مقام ابراهیم جایگاهی برای نماز بسازید». هر مسلمانی پس از پایان هفت دور طواف واجب به دور کعبه، باید پشت سر مقام ابراهیم بایستد و دو رکعت نماز طواف اقامه کند؛ پیوندی زیبا با رد پای پدری که بت‌ها را شکست و خانه یکتاپرستی را پی نهاد.

خداوند در آیه ۱۲۵ سوره بقره رسماً به حاجیان فرمان دادند: «از مقام ابراهیم جایگاهی برای نماز بسازید». هر مسلمانی پس از پایان هفت دور طواف واجب به دور کعبه، باید پشت سر مقام ابراهیم بایستد و دو رکعت نماز طواف اقامه کند؛ پیوندی زیبا با رد پای پدری که بت‌ها را شکست و خانه یکتاپرستی را پی نهاد.