حضرت ابراهیم(ع)
خلیل‌الله و پدر موحدان جهان؛ قهرمان شکستن بت‌ها و پیروز میدان امتحانات بزرگ
در یک نگاه
- گروه
- پیامبران و شخصیت‌های اثرگذار
- دسته
- پیامبران الهی
- القاب شریف
- خلیل‌الله، پدر پیامبران توحیدی، امام ناس
- آزمون‌های سترگ
- آتش نمرود، رها کردن هاجر و اسماعیل در مکه، ذبح فرزند
- بنای تاریخی
- تجدید بنای کعبه به همراه حضرت اسماعیل(ع)
- فرزندان پیامبر
- حضرت اسماعیل(ع) و حضرت اسحاق(ع)
- مقام ویژه
- رسیدن به مقام والای امامت پس از پشت سر گذاشتن آزمون‌ها
جست‌وجوی حقیقت و بت‌شکنی در بابل
حضرت ابراهیم(ع) از همان جوانی با نگاهی تیزبین به ستارگان، ماه و خورشید، دریافتند که هیچ پدیده زودگذری شایسته پرستش نیست. ایشان با تبر به سراغ بت‌خانه شهر رفتند و همه بت‌ها را خرد کردند و تبر را بر دوش بت بزرگ گذاشتند تا عقل مردم را بیدار کنند و نشان دهند سنگ‌های بی‌جان قادر به هیچ دفاعی از خود نیستند.
گلستان شدن آتش نمرود
نمرود حاکم مستبد زمان برای انتقام، آتشی عظیم برافروخت و حضرت ابراهیم(ع) را در منجنیق نهاد و پرتاب کرد. در آن لحظه حساس، ندای الهی رسید: «قُلْنَا يَا نَارُ كُونِي بَرْدًا وَسَلَامًا عَلَىٰ إِبْرَاهِيمَ»؛ آتش سوزان به اراده پروردگار به گلستانی امن و خنک تبدیل شد.
قربانگاه اسماعیل و بنیاد خانه کعبه
بزرگ‌ترین آزمون زمانی بود که در رؤیای صادقه فرمان ذبح یگانه فرزندش اسماعیل(ع) را دید. هر دو با آرامش تسلیم اراده الهی شدند و چون از این آزمون سخت سربلند بیرون آمدند، فدیه‌ای بزرگ فرستاده شد. سپس این پدر و پسر دست در دست هم، دیوارهای کعبه را بالا بردند و دعای جاودانه‌ای برای نسل‌های آینده کردند.
چند نکته جالب
- ۱خداوند در قرآن به دین اسلام فرموده: مِلَّةَ أَبِيكُمْ إِبْرَاهِيمَ؛ یعنی ما پیروان همان راه پاک ابراهیمی هستیم.
- ۲مقام ابراهیم در مسجدالحرام سنگی است که جای پای مبارک ایشان هنگام ساخت کعبه روی آن به یادگار مانده است.
- ۳پس از قبولی در تمام امتحانات سخت، خداوند به ایشان فرمودند: «إِنِّي جَاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِمَامًا».
سوالات رایج درباره‌ی حضرت ابراهیم(ع)
چرا حضرت ابراهیم(ع) خلیل‌الله نامیده شدند؟
به خاطر پیوند عمیق و دوستی صادقانه با خداوند و اخلاص در بذل جان، مال و فرزند در راه حق.
آیا ذبح اسماعیل(ع) واقعاً انجام شد؟
خیر، هدف سنجش میزان تسلیم و رهایی از دلبستگی‌ها بود و با فداکاری یک گوسفند آسمانی به اتمام رسید.
منابع این دانستنی
- قرآن کریم، سوره ابراهیم، سوره انبیاء آیات ۵۱ تا ۷۳
- سوره صافات آیات ۸۳ تا ۱۱۳
- تفسیر المیزان، جلد ۷
