واقعه سقیفه

هنوز پیکر پاک پیامبر اکرم(ص) به خاک سپرده نشده بود و حضرت امیرالمؤمنین علی(ع) و بنی‌هاشم داشتن کار غسل و تدفین رو انجام می‌دادن، که خبر رسید انصار توی سقیفه بنی‌ساعده جمع شدن تا برای جانشینی تصمیم بگیرن؛ چون انصار از تسلط دوباره قریش و انتقام‌کشی‌ها می‌ترسیدن.

سران مهاجران خودشون رو رسوندن و جروبحث بالا گرفت. صحبت از «یه امیر از ما و یه امیر از شما» پیش اومد! اما مهاجران روی قریشی بودن و خویشاوندی با پیامبر(ص) دست گذاشتن و با استفاده از اختلافی که از قدیم بین دو قبیله اوس و خزرج بود، بیعت با ابوبکر رو تموم کردن.

حضرت علی(ع) بعد از تدفین پیامبر اکرم(ص) دیدن تصمیمی گرفته شده که اهل‌بیت(ع) اصلاً توی اون حضور نداشتن. ایشون دست به شمشیر نبردن تا نهال نوپای اسلام توی جنگ داخلی خشک نشه، اما هیچ‌وقت هم مشروعیت اون جلسه رو تأیید نکردن و حقانیت غدیر رو به یاد همه آوردن.