جنگ احد

شکست بدر مثل یه استخون توی گلوی اشراف مکه گیر کرده بود. ابوسفیان کل سود تجارت اون سال رو گذاشت وسط و یه ارتش ۳ هزار نفری تا بن دندون مسلح راه انداخت سمت مدینه. اونا فقط یه چیز می‌خواستن: انتقام کینه‌های بدر و کشتن پیامبر اکرم(ص) تا آبروی رفته‌شون برگرده.

پیامبر اکرم(ص) ۵۰ تا تیرانداز ماهر رو گذاشتن روی تپه عینین و سفت و سخت فرمودن: حتی اگه دیدید ما تیکه تیکه شدیم و پرنده‌ها دارن گوشتمون رو می‌برن، حق ندارید از جاتون تکون بخورید! اول جنگ مسلمونا طوفانی حمله کردن و قریش پا به فرار گذاشت. اما تا چشم تیراندازها به خیمه‌ها و غنیمت‌های ریخته شده کف میدون افتاد، وسوسه شدن و گفتن جنگ تموم شد! تنگه رو ول کردن و دویدن پایین. خالد بن ولید هم زرنگی کرد، سریع با اسب‌ها تنگه بی‌پناه رو دور زد و مسلمونا رو از پشت سر قیچی کرد.

اوضاع حسابی به هم ریخت؛ شایعه شد پیامبر اکرم(ص) شهید شدن و جناب حضرت حمزه(ع) هم با نامردی به شهادت رسیدن. اما حضرت امیرالمؤمنین علی(ع) و چندتا از یاران باوفا دور پیامبر اکرم(ص) دیوار گوشتی درست کردن و جون ایشون رو نجات دادن. پیامبر اکرم(ص) هم باقی لشکر رو بردن بالای شکاف‌های کوه احد تا دشمن نتونه کاری کنه. احد یه درس تاریخی داد: تا وقتی گوش به حرف رهبرت باشی برنده می‌شی، ولی وقتی چشمت دنبال منفعت شخصی و غنیمت باشه، قطعی‌ترین پیروزی هم تبدیل به فاجعه میشه!