حمزه سیدالشهدا

در روزهایی که مشرکان مکه پیامبر اکرم(ص) را در کوچه و بازار آزار می‌دادند، حضرت حمزه(ع) که شکارچی شجاع و مورد احترام همه قبایل بودند، از شکار بازگشتند و شنیدند ابوجهل به رسول خدا(ص) توهین کرده است. ایشان مستقیم به مسجدالحرام رفتند، کمان را بر فرق ابوجهل کوبیدند و با صلابت فرمودند: آیا او را دشنام می‌دهی در حالی که من به دین او درآمده‌ام؟ این دفاع شجاعانه جانی تازه به جامعه نوپای مسلمانان بخشید.

در جنگ بدر، شجاعت حضرت حمزه(ع) در نبرد تن‌به‌تن با سران مکه، خط شکن سپاه اسلام شد و رعب بزرگی در دل اشراف انداخت. در جنگ احد نیز با دو شمشیر می‌جنگیدند و مانع پیشروی سواره‌نظام قریش می‌شدند؛ به طوری که دشمن فهمید در نبرد رو در رو هرگز حریف ایشان نخواهد شد.

هند همسر ابوسفیان برای گرفتن انتقام کشته‌های بدر، غلامی حبشی به نام وحشی را به کار گرفت تا در پشت صخره‌ها کمین کند. وحشی با پرتاب نیزه از پشت سر، حضرت حمزه(ع) را به شهادت رساند. پیامبر اکرم(ص) با دیدن پیکر مطهر ایشان بسیار گریستند، ردای مبارک خویش را بر پیکرشان کشیدند و ایشان را «سیدالشهداء» نامیدند.