حضرت یوسف(ع)

داستان حضرت یوسف(ع) با خوابی رؤیایی شروع شد که نشان از آینده‌ای بزرگ داشت. حضرت یعقوب(ع) به خاطر روح لطیف یوسف، مهر ویژه‌ای به او داشتند و همین باعث شعله‌ور شدن حسادت برادران شد. برادران او را به بهانه بازی به بیابان بردند و در چاهی تاریک انداختند و پیراهن خونینش را برای پدر آوردند.

کاروانی یوسف(ع) را از چاه نجات داد و به عنوان برده در بازار مصر به عزیز مصر فروخت. یوسف در کاخ بالید و به اوج زیبایی رسید. هنگامی که همسر عزیز مصر درهای بسته را به رویش بست و او را به گناه فراخواند، یوسف(ع) به پروردگار پناه برد و پاکدامنی را بر عیش ترجیح داد و سال‌ها رنج زندان را به جان خرید.

یوسف(ع) با تعبیر خواب هفت گاو لاغر و هفت خوشه سبز، پادشاه مصر را از قحطی بزرگی که در راه بود آگاه کرد. پادشاه که صداقت و دانش او را دید، خزانه‌داری مصر را به او سپرد. سال‌ها بعد وقتی همان برادران درمانده برای گندم آمدند، یوسف(ع) بدون ذره‌ای کینه فرمود: «لَا تَثْرِيبَ عَلَيْكُمُ الْيَوْمَ»؛ امروز هیچ ملامتی بر شما نیست و همگی را بخشید.