حضرت عیسی(ع)

داستان حضرت عیسی(ع) بدون ذکر نام مادر بزرگوارشان حضرت مریم(س) کامل نمی‌شود؛ بانویی که تمام جوانی‌اش را به عبادت در محراب گذراند. جبرئیل مژده فرزندی پاک را به ایشان داد که بدون داشتن پدر و با اراده پروردگار آفریده می‌شد؛ درست همانند آفرینش حضرت آدم(ع) از خاک.

هنگامی که حضرت مریم(س) با کودک وارد قوم شدند، آماج طعنه‌ها قرار گرفتند. ایشان به نوزاد اشاره کردند. در کمال شگفتی حاضران، عیسی(ع) در گهواره لب به سخن گشودند: «قَالَ إِنِّي عَبْدُ اللَّهِ آتَانِيَ الْكِتَابَ وَجَعَلَنِي نَبِيًّا»؛ گفتاری که پاکی مادر و پیامبری آینده او را ثبت کرد.

حضرت مسیح(ع) دین را از قید تشریفات ظاهری و خشکی نجات دادند و روح محبت، طهارت باطن و زهد را زنده کردند. ایشان کور مادرزاد را شفا می‌دادند و مردگان را به اذن خدا زنده می‌کردند و در رسالت خویش صریحاً آمدن پیامبر بعد از خود به نام «احمد» را مژده دادند.