شمشیر ذوالفقار

در نبرد احد هنگامی که شمشیر حضرت علی(ع) در دفاع سرسختانه از جان پیامبر اکرم(ص) شکست، رسول خدا(ص) شمشیر خویش یعنی ذوالفقار را به ایشان بخشیدند. حضرت علی(ع) چنان پروانه‌وار بر گرد رسول خدا(ص) جنگیدند و هجوم مشرکان را پس زدند که ندایی آسمانی از میان زمین و آسمان طنین افکند: «لا سَیفَ إِلّا ذُو الفَقار وَلا فَتى إِلّا عَلِیّ» (هیچ شمشیری چون ذوالفقار و هیچ جوانمردی چون علی نیست).

در نبرد احد هنگامی که شمشیر حضرت علی(ع) در دفاع سرسختانه از جان پیامبر اکرم(ص) شکست، رسول خدا(ص) شمشیر خویش یعنی ذوالفقار را به ایشان بخشیدند. حضرت علی(ع) چنان پروانه‌وار بر گرد رسول خدا(ص) جنگیدند و هجوم مشرکان را پس زدند که ندایی آسمانی از میان زمین و آسمان طنین افکند: «لا سَیفَ إِلّا ذُو الفَقار وَلا فَتى إِلّا عَلِیّ» (هیچ شمشیری چون ذوالفقار و هیچ جوانمردی چون علی نیست).

در نقاشی‌های عامیانه، ذوالفقار را با دو نوک یا دو شاخک جداگانه ترسیم می‌کنند؛ اما دانشمندان و لغت‌شناسان تصریح کرده‌اند که واژه «فقار» به معنای مهره‌های ستون فقرات و شیارهای منظم است. ذوالفقار شمشیر فولادی مرغوبی بود که بر روی تیغه آن شیارهایی زیبا و برآمده وجود داشت و دو لبه تیز آن نماد برندگی و قدرت نفوذ در زره‌های سنگین بود.

در نقاشی‌های عامیانه، ذوالفقار را با دو نوک یا دو شاخک جداگانه ترسیم می‌کنند؛ اما دانشمندان و لغت‌شناسان تصریح کرده‌اند که واژه «فقار» به معنای مهره‌های ستون فقرات و شیارهای منظم است. ذوالفقار شمشیر فولادی مرغوبی بود که بر روی تیغه آن شیارهایی زیبا و برآمده وجود داشت و دو لبه تیز آن نماد برندگی و قدرت نفوذ در زره‌های سنگین بود.

ذوالفقار پس از شهادت امیرالمؤمنین(ع) به عنوان یکی از نشانه‌ها و سلاح‌های ویژه امامت به امام حسن و سپس امام حسین(ع) رسید. در روایات معتبر شیعه آمده است که ذوالفقار به همراه پیراهن پیامبر(ص) و عمامه رسول‌الله از ودایع امامت است که در نزد حضرت ولی‌عصر(عج) قرار دارد و ایشان در هنگام قیام جهانی خویش آن را حمایل خواهند فرمود.

ذوالفقار پس از شهادت امیرالمؤمنین(ع) به عنوان یکی از نشانه‌ها و سلاح‌های ویژه امامت به امام حسن و سپس امام حسین(ع) رسید. در روایات معتبر شیعه آمده است که ذوالفقار به همراه پیراهن پیامبر(ص) و عمامه رسول‌الله از ودایع امامت است که در نزد حضرت ولی‌عصر(عج) قرار دارد و ایشان در هنگام قیام جهانی خویش آن را حمایل خواهند فرمود.