جنگ خیبر
فتح قلعههای دستنیافتنی خیبر و درآوردن درِ افسانهای قموص توسط حضرت علی(ع)

در یک نگاه
- گروه
- تاریخ و رویدادهای اسلامی
- دسته
- جنگهای صدر اسلام
- کی اتفاق افتاد؟
- محرم سال ۷ هجری
- کجا بود؟
- واحه کوهستانی خیبر (۱۶۰ کیلومتری شمال مدینه)
- تعداد مسلمونا
- حدود ۱۶۰۰ نفر با ۲۰۰ تا اسبسوار
- مدافعان خیبر
- بیش از ۱۰ هزار نفر مستقر توی ۷ تا دژ سنگی محکم
- تهش چی شد؟
- فتح تمام قلعهها به دست حضرت علی(ع) و بستن یه قرارداد عادلانه کشاورزی
اصلاً خیبر چی بود و چرا پیامبر(ص) رفتن سراغش؟
خیبر فقط یه آبادی ساده نبود؛ یه پایگاه نظامی فوقالعاده پولدار و پر از توطئه بود که پول جنگ خندق رو داده بود و دائم زیر پای قبایل مینشست تا به مدینه حمله کنن. پیامبر اکرم(ص) بعد از اینکه توی صلح حدیبیه خیالشون از سمت مکه راحت شد، رفتن سراغ این کانون فتنه تا قال قضیه رو برای همیشه بکنن.
دژهایی که وا نمیشد و دستی که معجزه کرد!
خیبریها هفت تا قلعه سنگی تودرتو روی قلهها داشتن، انبارهای آب و غذای چندساله داشتن و تیراندازاشون حرفهای بودن. چند روز پرچمدارای مختلف رفتن اما نتونستن قلعه اصلی یعنی قموص رو باز کنن. تا اینکه پیامبر اکرم(ص) فرمودن: فردا پرچم رو به دست کسی میدم که خدا و پیامبرش رو دوست داره و خدا و پیامبرش هم دوستش دارن! فردا صبح، حضرت امیرالمؤمنین علی(ع) اومدن، مرحب پهلوان اول خیبر رو با یه ضربه انداختن و درِ سنگین قلعه رو از جا کندن!
مرام قشنگ پیامبر اکرم(ص) بعد از فتح
توی دنیای اون روز هرکی پیروز میشد، سر همه رو میبرید؛ اما پیامبر اکرم(ص) به اهالی خیبر فرمودن میتونید روی همین زمینها بمونید، کشاورزی کنید و نصف محصول برای خودتون باشه. این فتح هم تهدید نظامی شمال مدینه رو از بین برد و هم از نظر اقتصادی وضع مسلمونا رو تکون داد.
چند نکته جالب
- ۱درِ قلعه قموص اونقدر سنگین بود که بعداً چندین نفر زور زدن تا فقط بتونن تکونش بدن!
- ۲زمینهای فدک بدون درگیری تسلیم پیامبر اکرم(ص) شد و طبق حکم قرآن به شخص ایشون تعلق گرفت.
- ۳جناب جعفر طیار(ع) درست همون روز از حبشه برگشتن و پیامبر اکرم(ص) بینهایت خوشحال شدن.
سوالات رایج دربارهی جنگ خیبر
چرا فتح دژهای خیبر اینقدر سخت بود؟
چون بالای تپههای صخرهای ساخته شده بود، دیوارهای ضخیم داشت و پر از آذوقه و آب بود.
پیامبر اکرم(ص) با مردم خیبر چه رفتاری کردن؟
برخلاف رسم اون دوران، جون و مال شخصیشون رو نگرفتن و اجازه دادن به کار و زندگیشون ادامه بدن.
منابع این دانستنی
- سیره ابن هشام، جلد ۳، ص ۳۴۲ تا ۳۶۰
- تاریخ طبری، جلد ۳، ص ۹ تا ۲۰
- الارشاد شیخ مفید، جلد ۱، ص ۱۲۵ تا ۱۳۲


