صلح حدیبیه
دیپلماسی صلحطلبانه پیامبر اکرم(ص) که در ظاهر نرمش بود اما قرآن اون رو «پیروزی آشکار» نامید

در یک نگاه
- گروه
- تاریخ و رویدادهای اسلامی
- دسته
- رویدادهای مهم تاریخ اسلام
- کی اتفاق افتاد؟
- ذیالقعده سال ۶ هجری
- کجا بود؟
- منطقه حدیبیه در نزدیکی مکه
- کاروان مسلمانان
- ۱۴۰۰ زائر احرامپوش بدون سلاح جنگی
- نماینده مکه
- سهیل بن عمرو
- نتیجه تاریخی
- آتشبس دهساله، رسمیت یافتن مدینه و مقدمه فتح مکه
کاروان احرامپوش و بنبست مکه
پیامبر اکرم(ص) توی خواب دیدن که همراه یاران دارن دور کعبه طواف میکنن. کاروانی ۱۴۰۰ نفره با لباس سفید احرام و بدون سلاح جنگی راه افتادن برای عمره. اما قریش با لجبازی راه رو بست و گفت نمیذاریم وارد بشید! پیامبر اکرم(ص) به جای اینکه شمشیر بکشن، رفتن سمت منطقه حدیبیه تا با گفتگو کار رو پیش ببرن.
مذاکرات سخت و متنی که اشراف مکه رو راضی کرد
نماینده قریش شرطهای سنگینی گذاشت: امسال باید برگردید و فقط سال بعد سه روز بیاید، هرکی از مکه فرار کرد باید پس بدید و ده سال صلح باشه. حتی حاضر نشد بنویسن محمد رسولالله! بعضی از یاران ناراحت شدن، اما پیامبر اکرم(ص) با آرامش کامل و دوراندیشی تمام شروط رو قبول فرمودن چون میدونستن صلح چقدر فضا رو برای گسترش اسلام باز میکنه.
چرا قرآن به این صلح گفت پیروزی آشکار؟
توی راه برگشت سوره مبارکه فتح نازل شد: إِنَّا فَتَحْنَا لَكَ فَتْحًا مُّبِينًا! در سایه اون ده سال صلح، ترسی که مشرکا از اسلام داشتن ریخت، مردم رفتوآمد کردن و با اخلاق مسلمونا آشنا شدن؛ طوری که توی دو سال بعد از صلح، تعداد کسانی که با میل خودشون مسلمون شدن از بیست سال قبل بیشتر شد!
چند نکته جالب
- ۱بیعت رضوان زیر سایه درختی توی حدیبیه انجام شد که یاران دست بیعت دادن تا آخرین نفس کنار پیامبر اکرم(ص) بمونن.
- ۲حضرت امسلمه(س) همسر باوفای پیامبر(ص) پیشنهادی هوشمندانه دادن تا ناراحتی یاران برای برگشتن تموم بشه.
- ۳صلح حدیبیه اولین سندی بود که قریش رسماً مدینه رو به عنوان یه حکومت مستقل قبول کرد.
سوالات رایج دربارهی صلح حدیبیه
چرا بعضی صحابه با صلح مخالف بودن؟
چون فقط ظاهر شروط رو میدیدن و متوجه نبودن که صلح و گفتگو، بزرگترین اسلحه برای فتح دلهاست.
آیا قریش به قرارداد صلح پایبند موند؟
نه، دو سال بعد با حمله به متحدان پیامبر(ص) عهد رو شکستن و همین شد مقدمه فتح بدون خونریزی مکه.
منابع این دانستنی
- سیره ابن هشام، جلد ۳، ص ۳۰۹ تا ۳۳۲
- تاریخ طبری، جلد ۲، ص ۶۲۲ تا ۶۴۴
- قرآن کریم، سوره فتح، آیات ۱ تا ۱۸


