داستان اصحاب کهف

در روزگاری که امپراتور روم دقیانوس مردم را به بت‌پرستی و سجده بر مجسمه خود وادار می‌کرد و موحدان را می‌کشت، چند جوان اشراف‌زاده و آگاه در دربار او زندگی می‌کردند. آنان با وجدانی بیدار گرد هم آمدند و گفتند: خدای ما پروردگار آسمان‌ها و زمین است و ما هرگز جز او کسی را نمی‌پرستیم. آنان برای حفظ ایمان، از تمام مقام و رفاه کاخ گذشتند و شبانه راهی کوهستان شدند.

در روزگاری که امپراتور روم دقیانوس مردم را به بت‌پرستی و سجده بر مجسمه خود وادار می‌کرد و موحدان را می‌کشت، چند جوان اشراف‌زاده و آگاه در دربار او زندگی می‌کردند. آنان با وجدانی بیدار گرد هم آمدند و گفتند: خدای ما پروردگار آسمان‌ها و زمین است و ما هرگز جز او کسی را نمی‌پرستیم. آنان برای حفظ ایمان، از تمام مقام و رفاه کاخ گذشتند و شبانه راهی کوهستان شدند.

سگی باوفا به نام قطمیر در مسیر به آنان پیوست و نگهبان دهانه غار شد. این جوانان به خوابی سنگین فرورفتند. خداوند زاویه تابش خورشید را طوری تنظیم فرمود که نور مستقیم بر آنان نتابد تا بدنشان نپوسد و فرشتگان آنان را به چپ و راست می‌گرداندند تا خاک تنشان را نخورد. ۳۰۹ سال در این حال گذشت در حالی که اگر کسی به آنان می‌نگریست، از هیبت آن صحنه فرار می‌کرد!

سگی باوفا به نام قطمیر در مسیر به آنان پیوست و نگهبان دهانه غار شد. این جوانان به خوابی سنگین فرورفتند. خداوند زاویه تابش خورشید را طوری تنظیم فرمود که نور مستقیم بر آنان نتابد تا بدنشان نپوسد و فرشتگان آنان را به چپ و راست می‌گرداندند تا خاک تنشان را نخورد. ۳۰۹ سال در این حال گذشت در حالی که اگر کسی به آنان می‌نگریست، از هیبت آن صحنه فرار می‌کرد!

با بیداری، گمان کردند تنها یک روز یا بخشی از یک روز خوابیده‌اند. یکی را با سکه‌ای نقره برای خرید غذا به شهر فرستادند. کاسبان بازار با دیدن سکه ۳۰۰ سال پیش شگفت‌زده شدند و راز آشکار شد: دوران دقیانوس قرن‌ها پیش پایان یافته و جامعه‌ای یکتاپرست حاکم شده بود. مردم به غار شتافتند و این رخداد گواهی عینی بر قدرت خدا در زنده کردن مردگان در روز قیامت شد.

با بیداری، گمان کردند تنها یک روز یا بخشی از یک روز خوابیده‌اند. یکی را با سکه‌ای نقره برای خرید غذا به شهر فرستادند. کاسبان بازار با دیدن سکه ۳۰۰ سال پیش شگفت‌زده شدند و راز آشکار شد: دوران دقیانوس قرن‌ها پیش پایان یافته و جامعه‌ای یکتاپرست حاکم شده بود. مردم به غار شتافتند و این رخداد گواهی عینی بر قدرت خدا در زنده کردن مردگان در روز قیامت شد.