عصای حضرت موسی(ع)

در کوه طور، هنگامی که ندای الهی با حضرت موسی(ع) سخن گفت، پروردگار پرسیدند: «در دست راستت چیست ای موسی؟» موسی(ع) پاسخ داد: «این عصای من است؛ بر آن تکیه می‌دهم، با آن برای گوسفندانم برگ می‌تکانم و کارهای دیگری نیز برایم دارد». او عصا را ابزاری مادی می‌دید، اما اراده الهی بر این بود که از همین چوب ساده، بزرگ‌ترین نشانه قدرت آسمان را بسازد.

در کوه طور، هنگامی که ندای الهی با حضرت موسی(ع) سخن گفت، پروردگار پرسیدند: «در دست راستت چیست ای موسی؟» موسی(ع) پاسخ داد: «این عصای من است؛ بر آن تکیه می‌دهم، با آن برای گوسفندانم برگ می‌تکانم و کارهای دیگری نیز برایم دارد». او عصا را ابزاری مادی می‌دید، اما اراده الهی بر این بود که از همین چوب ساده، بزرگ‌ترین نشانه قدرت آسمان را بسازد.

با افکندن عصا به فرمان خدا، ناگهان چوب خشکیده به اژدهایی هولناک (ثعبان مبین) بدل شد و تمام مکر ساحران مصر را در یک چشم بر هم زدن بلعید. ساحران که استادان فن بودند، دریافتند این تحول کار دست انسان نیست، بلکه نفوذ در ذات ماده به اراده آفریننده هستی است و بی‌تردید تسلیم شدند.

با افکندن عصا به فرمان خدا، ناگهان چوب خشکیده به اژدهایی هولناک (ثعبان مبین) بدل شد و تمام مکر ساحران مصر را در یک چشم بر هم زدن بلعید. ساحران که استادان فن بودند، دریافتند این تحول کار دست انسان نیست، بلکه نفوذ در ذات ماده به اراده آفریننده هستی است و بی‌تردید تسلیم شدند.

در گریز از مصر، همین عصا با زدن بر آب دریا، نیل را شکافت و راه‌هایی خشک پدید آورد تا مستضعفان نجات یابند. بعدها در بیابان سوزان تیه، با فرود آمدن عصا بر سنگی سخت، دوازده چشمه آب زلال برای دوازده تیره بنی‌اسرائیل جوشید؛ عصایی که نشان داد حقارت یک شیء در برابر قدرت خدا هیچ مانعی برای اعجاز نیست.

در گریز از مصر، همین عصا با زدن بر آب دریا، نیل را شکافت و راه‌هایی خشک پدید آورد تا مستضعفان نجات یابند. بعدها در بیابان سوزان تیه، با فرود آمدن عصا بر سنگی سخت، دوازده چشمه آب زلال برای دوازده تیره بنی‌اسرائیل جوشید؛ عصایی که نشان داد حقارت یک شیء در برابر قدرت خدا هیچ مانعی برای اعجاز نیست.