مسلم بن عقیل

وقتی هزاران نامه از کوفه برای دعوت از امام حسین(ع) به مکه رسید، امام برای اطمینان از صداقت مردم، آگاه‌ترین و مطمئن‌ترین چهره خاندان، یعنی جناب مسلم بن عقیل(ع) را اعزام فرمودند. امام(ع) در نامه‌ای به کوفیان نوشتند: «من برادر، پسرعمو و شخص مورد اعتماد خاندانم، مسلم را به سوی شما می‌فرستم».

در آغاز هزاران نفر در خانه‌های کوفه با اشک شوق با مسلم(ع) بیعت کردند. اما با ورود عبیدالله بن زیاد و پخش شایعات ترسناک درباره هجوم ارتش شام، ورق برگشت. بزرگان قبایل یکی‌یکی به خاطر سکه‌های طلا یا ترس تسلیم شدند و مردم پشت سفیر امام را خالی کردند، تا جایی که مسلم پس از اقامه نماز مغرب در مسجد کوفه، خود را در کوچه‌ها کاملاً تنها یافت.

بانویی به نام طوعه او را پناه داد، اما با خیانت فرزندش، سربازان خانه را محاصره کردند. مسلم بن عقیل(ع) با شجاعتی حیدری در کوچه جنگید تا با فریب امان‌نامه او را دستگیر کردند. او را بر بام دارالاماره کوفه بردند؛ در آخرین لحظات سلامی به سوی مکه و مولایش حسین(ع) فرستاد و مظلومانه به شهادت رسید.