مقداد بن اسود

در آستانه جنگ بدر، سپاه کوچک مسلمانان با لشکر تا بن دندان مسلح مکه روبه‌رو شد و برخی دچار تردید شدند. در آن لحظه حساس، مقداد برخاست و با صلابت گفت: «ای رسول خدا! هر تصمیمی بگیرید ما پایتان ایستاده‌ایم؛ ما مانند قوم موسی نمی‌گوییم تو و خدایت بروید بجنگید و ما این‌جا می‌نشینیم، بلکه می‌گوییم به همراهت تا پای جان می‌جنگیم». این سخن چنان پیامبر اکرم(ص) را شادمان ساخت که سیمای مبارکشان از سرور درخشید.

در روز بدر، مسلمانان فقط دو اسب داشتند که یکی از آن‌ها زیر پای مقداد بود. او در تمام نبردها دلاورانه پیش تاخت و با شمشیرزنی ماهرانه خطوط دشمن را برهم زد. پیامبر اکرم(ص) فرمودند: خداوند مرا به دوستی با چهار نفر امر فرموده و خبر داده که خودش نیز آنان را دوست دارد: علی، سلمان، ابوذر و مقداد.

پس از رحلت پیامبر اکرم(ص)، در آزمون سخت سقیفه که بسیاری لغزیدند، مقداد همچون کوهی استوار در کنار امیرالمؤمنین علی(ع) ایستاد. او با زبانی فصیح در مسجد مدینه حقانیت اهل‌بیت(ع) را گوشزد کرد و هرگز فریب مال، منصب یا هیاهوی زمانه را نخورد.