حضرت خدیجه(س)

بانو خدیجه(س) از بزرگ‌ترین و ثروتمندترین تاجران جزیرةالعرب بودند؛ زنی باهوش و باکمالات که کاروان‌های تجاری بزرگی را مدیریت می‌کردند. ایشان با شنیدن آوازه راستگویی و پاکی محمد امین(ص)، اداره کاروان تجاری را به ایشان سپردند و پس از بازگشت کاروان، شیفته اخلاق و معنویت پیامبر(ص) شدند و خود پیش‌قدم در پیوند ازدواج گشتند.

بانو خدیجه(س) از بزرگ‌ترین و ثروتمندترین تاجران جزیرةالعرب بودند؛ زنی باهوش و باکمالات که کاروان‌های تجاری بزرگی را مدیریت می‌کردند. ایشان با شنیدن آوازه راستگویی و پاکی محمد امین(ص)، اداره کاروان تجاری را به ایشان سپردند و پس از بازگشت کاروان، شیفته اخلاق و معنویت پیامبر(ص) شدند و خود پیش‌قدم در پیوند ازدواج گشتند.

هنگامی که پیامبر(ص) از غار حرا بازگشتند، خدیجه(س) نخستین زنی بود که بدون ذره‌ای درنگ، رسالت ایشان را تصدیق فرمود. در دوران سه‌ساله محاصره طاقت‌فرسای شعب ابی‌طالب که مسلمانان در گرسنگی شدید بودند، خدیجه(س) تمام دارایی هنگفت خود را صرف خرید آب و غذا برای محاصره‌شدگان کرد و سختی‌ها را با لبخند در کنار پیامبر(ص) تاب آورد.

هنگامی که پیامبر(ص) از غار حرا بازگشتند، خدیجه(س) نخستین زنی بود که بدون ذره‌ای درنگ، رسالت ایشان را تصدیق فرمود. در دوران سه‌ساله محاصره طاقت‌فرسای شعب ابی‌طالب که مسلمانان در گرسنگی شدید بودند، خدیجه(س) تمام دارایی هنگفت خود را صرف خرید آب و غذا برای محاصره‌شدگان کرد و سختی‌ها را با لبخند در کنار پیامبر(ص) تاب آورد.

ایشان پس از رهایی از محاصره شعب در بستر افتادند و در دهم بعثت به دیدار حق شتافتند. این داغ همراه با وفات حضرت ابوطالب(ع) چنان بر قلب پیامبر اکرم(ص) سنگین بود که آن سال را «عام‌الحزن» (سال اندوه) نامیدند. پیامبر(ص) تا پایان عمر همواره با اشکی در چشم از خدیجه یاد می‌کردند و وفاداری‌اش را می‌ستودند.

ایشان پس از رهایی از محاصره شعب در بستر افتادند و در دهم بعثت به دیدار حق شتافتند. این داغ همراه با وفات حضرت ابوطالب(ع) چنان بر قلب پیامبر اکرم(ص) سنگین بود که آن سال را «عام‌الحزن» (سال اندوه) نامیدند. پیامبر(ص) تا پایان عمر همواره با اشکی در چشم از خدیجه یاد می‌کردند و وفاداری‌اش را می‌ستودند.