واقعه غدیر خم
روزی در برکه غدیر که امامت با ندای «من کنت مولاه فهذا علی مولاه» به فرمان خدا کامل گشت

در یک نگاه
- گروه
- تاریخ و رویدادهای اسلامی
- دسته
- رویدادهای مهم تاریخ اسلام
- کی اتفاق افتاد؟
- ۱۸ ذیالحجه سال ۱۰ هجری
- کجا بود؟
- کنار برکه غدیر خم نزدیک جحفه
- شمار شاهدان
- بین ۹۰ تا ۱۲۰ هزار حاجی
- آیه ابلاغ
- يَا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مَا أُنزِلَ إِلَيْكَ (مائده، ۶۷)
- آیه اکمال
- الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ (مائده، ۳)
ایستادن کاروانها زیر تیغ آفتاب کویر
توی راه برگشت از حجةالوداع، کاروانها رسیدن به جحفه؛ جایی که راهها جدا میشد. ناگهان فرمان سفت و سخت خدا رسید که: ای پیامبر، آنچه نازل شده ابلاغ کن که اگه نکنی انگار رسالت رو نرسوندی! پیامبر اکرم(ص) دستور توقف دادن؛ فرمودن اونایی که جلو رفتن برگردن و اونایی که عقب موندن سریع برسن.
منبر جهاز شتران و بالا رفتن دست ولایت
از جهاز شترها یه منبر بلند درست کردن. پیامبر اکرم(ص) خطبهای طولانی خوندن و بعد دست حضرت امیرالمؤمنین علی(ع) رو چنان بالا بردن که سفیدی زیر بغل هر دو بزرگوار دیده شد. فرمودن: مَن كُنتُ مَولاهُ فَهذا عَلِيٌّ مَولاهُ... خدایا دوستدارش رو دوست بدار و دشمنش رو دشمن بدار!
تبریک همگانی و کامل شدن دین خدا
خیمهای برپا شد و همه، حتی سرشناسترین صحابه، دسته دسته اومدن و به حضرت علی(ع) تبریک گفتن. بلافاصله آیه نازل شد: امروز دینتون رو کامل کردم و نعمتم رو بر شما تموم ساختم! غدیر، اتصال نبوت به امامت بود تا مسیر هدایت بعد از پیامبر اکرم(ص) بیسرپرست نمونه.
چند نکته جالب
- ۱علامه امینی توی کتاب ۱۱ جلدی الغدیر، اسناد این واقعه رو از بیش از ۱۱۰ صحابی و صدها کتاب معتبر اهلسنت اثبات کرده.
- ۲حسان بن ثابت شاعر معروف همونجا بلند شد و در حضور پیامبر اکرم(ص) اشعار زیبایی درباره ولایت حضرت علی(ع) خوند.
- ۳عید غدیر توی روایات اهلبیت(ع) عیدالله الاکبر یعنی بزرگترین عید نامیده شده.
سوالات رایج دربارهی واقعه غدیر خم
آیا کلمه «مولا» در غدیر فقط معنی دوست میداد؟
خیر اصلاً؛ پیامبر اکرم(ص) قبلش از مردم اقرار گرفتن که آیا من بر شما از خودتون سزاوارتر نیستم؟ و بعد ماجرای ولایت و رهبری رو اعلام فرمودن.
آیا غدیر در کتابهای اهلسنت هم آمده؟
بله، در مسند احمد حنبل، سنن ترمذی، تاریخ بغداد و دهها کتاب کهن دیگر با سندهای معتبر ثبت شده است.
منابع این دانستنی
- الغدیر، علامه امینی، جلد ۱، ص ۸ تا ۳۱۴
- تاریخ دمشق، ابن عساکر، جلد ۴۲، ص ۲۲۷
- قرآن کریم، سوره مائده، آیات ۳ و ۶۷

