توکل چیست؟

توکل یعنی کارتو به خدا بسپری و بهش اطمینان داشته باشی، بعد از اینکه هر کاری از دستت برمیاد انجام دادی. توکل جای تلاش رو نمی‌گیره؛ جای نگرانی رو می‌گیره.

توی قرآن اومده: «وَمَن یَتَوَکَّلْ عَلَى اللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ» (طلاق، ۳)؛ یعنی هر کی به خدا توکل کنه، خدا براش کافیه. ولی توی روایت‌ها هم همیشه توکل کنار تلاش اومده. مثلاً جمله‌ی معروف «اعقِلها و توکّل»: اول زانوی شترتو ببند، بعد به خدا توکل کن.

آدمِ متوکل معمولاً این‌جوری زندگی می‌کنه:

• برنامه می‌ریزه و تلاششو می‌کنه؛
• می‌دونه نتیجه کامل دست خودش نیست و واسه‌اش دلشوره نمی‌گیره؛
• اگه نتیجه اون چیزی نشد که می‌خواست، دلش آروم می‌مونه و دوباره راه می‌افته.