تَرک‌های ریزی که سد زندگی رو می‌شکنن
روبه‌روی یه سد بتنی غول‌پیکر وایستا که هزاران تن آب پشت دیواره‌ش جمع شده.
هیچ‌وقت ندیدی چنین سازه محکمی توی یه ثانیه و بی‌مقدمه وسط یه ظهر آروم بریزه زمین.
همه‌چیز از یه ترک مویی و ریز شروع می‌شه که با چشم غیرمسلح به زحمت می‌شه دیدش.
اما آب پشت سد با فشار آروم و پیوسته راه خودش رو توی همون ترک باز می‌کنه، ذره‌ذره دیوار رو می‌جوه و یه روز سیل سهمگینی راه می‌ندازه که تمام آبادی‌های پایین‌دست رو با خاک یکی می‌کنه.
حکایت دل و شخصیت ما آدم‌ها هم دقیقا همین‌طوریه.
آقای محسن قرائتی توی شروع کتاب «گناه شناسی» دستت رو می‌گیرن که با عینک واقعی ببینی هیچ آدمی یک‌شبه سقوط نمی‌کنه و تباه نمی‌شه.
اون لغزش‌های کوچیک و چشم‌پوشی‌های به ظاهر ساده، دقیقا همون ترک‌های مویی هستن که اگه همون اول نگیریشون، کم‌کم تمام دیواره حیا و پاکی باطن رو خراب می‌کنن.
توی نگاه قرآن و مکتب اهل‌بیت (ع)، گناه فقط رد شدن از چراغ قرمز یه قانون خشک شهروندی یا زیر پا گذاشتن یه قرارداد اداری نیست.
گناه یعنی عبد ضعیف جلوی پروردگار حکیم و مهربونش بایسته و حریم اعتماد و محبت خالقش رو بشکنه.
برای همینه که رسول خدا (ص) با یه جمله بیدارکننده رو به جناب ابوذر غفاری فرمودن: به کوچیکی خطا نگاه نکن، ببین جلوی چه خدای باعظمت و بی‌همتایی سرکشی کردی!
حالا چرا توی قرآن می‌بینیم بعضی گناهکارها مشمول «لعن الهی» می‌شن؟
مگر رحمت خدا همه دنیا رو پر نکرده؟
آقای قرائتی اینجا یه تصویر فراموش‌نشدنی جلوی چشمت می‌ذارن: یه توپ فوتبال لاستیکی کاملا دربسته رو ببر توی عمیق‌ترین نقطه اقیانوس!
اقیانوس پر از آب زلاله، اما درون این توپ حتی یه قطره آب هم وارد نمی‌شه و هنوز خشک می‌مونه، چون خود توپ راه نفوذ رو بسته.
آدم لجباز هم وقتی پاش رو می‌ذاره روی اصرار بر گناه، مثل همون توپ دربسته وسط دریای رحمت خدا تشنه و محروم می‌مونه.
۱ از ۲۲