چرا رفتار امام حسین (ع) پیچیده به نظر میاد؟
وسط یه صحرای داغ و غبارآلود توی سال شصت و یک هجری، یه مرد تنها با هفتاد و دو یار وفادار جلوی لشکر سی هزار نفری ایستاده.
صدها کتاب درباره این روز نوشته شده و هزاران ساعت ازش روضه و سخنرانی شنیدیم، ولی یه عالمه سوال بی‌جواب هنوز توی ذهن خیلی‌ها مونده.
اگه «امام حسین (ع)» دنبال پیروزی نظامی و حکومت بودن، چرا توی مدینه دست به شمشیر نبردن و شبانه بیرون اومدن؟
اگه می‌خواستن توی کوفه خلیفه بشن، چرا وقتی خبر شهادت «حضرت مسلم (ع)» رسید مسیر رو عوض نکردن و چرا زن و بچه‌های کوچیکشون رو آوردن توی میدون جنگ؟
و از اون عجیب‌تر: چرا شب عاشورا چراغ‌های خیمه رو خاموش کردن و به یارانشون گفتن از تاریکی استفاده کنین و برین؟
کتاب کم‌حجم و فوق‌العاده عمیق «عاشورا» نوشته «استاد علی صفایی حائری» معروف به «عین‌صاد»، نه یه مقتل سنتیه و نه یه گزارش خبری خشک از تاریخ.
«عین‌صاد» اومدن روی یه میز جراحی علمی، کل رفتارهای «اباعبدالله (ع)» رو کنار هم چیدن تا ببینن پشت این تصمیم‌های به‌ظاهر متناقض چه نقشه‌ای خوابیده.
جالب اینجاست که «استاد علی صفایی حائری» به جای شروع کردن از مدینه و کربلا، اول یقه خود ما رو می‌گیرن و میگن اگه می‌خوای بفهمی توی نینوا چی گذشت، اول باید بفهمی خود انسان چیه و چرا زندگی توی اصلش صحنه درگیریه.
هر کسی یه بار با عینک این کتاب به مسیر مکه تا نینوا نگاه کنه، یه‌دفعه می‌بینه تک‌تک قطعه‌های پازل عاشورا با یه نظم شگفت‌انگیز توی هم قفل میشن.
قراره توی این خلاصه جامع قدم‌به‌قدم با منظومه فکری «عین‌صاد» بریم جلو و ببینیم راز واقعی «هدف» و «انتخاب» توی کربلا چی بود.
۱ از ۱۸