زلزله فکری حوزه علمیه توی دهه پنجاه
نسیم خنک پاییز سال چهل و نه از صحن فیضیه قم رد می‌شه و کتابی تازه‌چاپ با جلد تیره توی دست طلاب جوان مثل جرقه‌ای میان انبار باروت دست‌به‌دست می‌چرخه.
اواخر دهه چهل خورشیدی، فضای مذهبی جامعه ایران دچار یه دوگانگی عمیق و نگران‌کننده درباره واقعه عاشورا شده بود.
از یه طرف خیلی از منبرها و مجلس‌های روضه، حماسه کربلا رو فقط تا حد گریه فردی و گرفتن ثواب اخروی پایین آورده بودن و کاری با بعد سیاسی اون نداشتن.
از اون طرف هم نسل جوون، دانشجوها و طلاب بیدار توی اوج خفقان پهلوی دنبال فهمیدن معنای واقعی ایستادگی امام حسین (ع) بودن تا بتونن تکلیف خودشون رو جلوی ظلم پیدا کنن.
درست وسط همین التهاب بود که مجتهدی پژوهشگر و جسور به اسم آیت‌الله نعمت‌الله صالحی نجف‌آبادی (ره)، کتاب پانصد و هشتاد صفحه‌ای «شهید جاوید» رو روانه بازار کرد.
اول کتاب دو تا تقریظ خیلی مهم از دو فقیه نامدار حوزه یعنی آیت‌الله منتظری (ره) و آیت‌الله مشکینی (ره) اومده بود که اعتبار علمیش رو چند برابر می‌کرد.
هنوز چند هفته از انتشارش نگذشته بود که شهید جاوید تبدیل شد به داغ‌ترین جدال فکری پنجاه سال اخیر توی قم، نجف، دانشگاه تهران و حتی پرونده‌های محرمانه ساواک!
نویسنده با شجاعتی کم‌نظیر یه پرسش بنیادی ولی ساده رو وسط میز گذاشته بود: امام حسین (ع) سال شصت هجری درست با چه برنامه‌ای از مدینه به سمت مکه و کربلا حرکت فرمودن؟
۱ از ۴۵